நன்றி_நவிலல்

#இறங்கிச்சென்று_உதவியவளுக்கு #நன்றி_நவிலல் #இரவினைத்தின்றகதைகள் #மன்னார்_அமுதன்
===============================================
 
எனக்கும் உனக்கும் இடையில் வந்தது
ஒரே ஒரு பிரச்சினை தான்….
நீ தான் மன்னிக்காமல் இறங்கிச் சென்றாய்….
பேருந்திலிருந்து….
 
உடைந்துகிடந்த என்னை
அதே பேருந்திலிருந்தவள்தான் ஒட்டித்தந்தாள்.
 
எதிர்பார்ப்பில்லாமல்
ஒட்டித்தந்தவளுக்குத் தான்
பரிசளித்திருக்கிறேன் ….. என்னை…
 
பரிசின் மகத்துவம் அறிந்தவள் அவள்
உடைந்த பொருளென
உதாசீனப்படுத்தத் தெரியவில்லை…
 
என் …
உதாசீனங்களை உமியைப் போல ஊதிவிட்டு
அறுவடைக் காலத்திற்காகக் காத்திருந்தவள்…
 
வேண்டுமென போனபோது
ஏற்றுக்கொண்டவள்
வேண்டாமென வெறுத்தபோது
ஒதுங்கிநின்றவள்

என்னைவிட நல்லவன்
அவளுக்குக் கிடைத்திருக்கலாம்…
அவளைவிட நல்லவள்
எனக்குக் கிடைப்பது கஷ்டம் தான்…
அதையும் நூறுமுறை
அவளிடமே சொல்லிவிட்டேன்…
நாளொன்றுக்கு நூறுமுறை  முத்தமிடுவேன்
இரவா பகலா என்கிறாயா…
முறைக்காதே….
இரவுபகலெல்லாம் எங்களுக்குள் இல்லை…
இன்னும் நூறு கிசுகிசு  சொல்வேன்
சீ…. சனியனே… என ஓடிவிடுவாள்
இன்னும் ஆயிரம் கதைகள் உள்ளன…
இரவினைத் தின்ற கதைகள்…
இருந்தாலும் இப்போதைக்கு
ஒன்றுமட்டும் சொல்லி விடைபெறுகிறேன்…
நன்றி உனக்கு…
நான் வாழ்க்கையில் ஏறிச்செல்ல
இறங்கிச்சென்று உதவியதற்கு…. #மன்னார்_அமுதன்_recalls

#வாழ்ந்து காட்டுவதைவிட மிகச்சிறந்த பழிவாங்கல் எதுவுமில்லை. #சும்மாவா சொன்னாங்க

தழல் வாசகர் வட்டம் – ஐப்பசி – 2016

தழல் வாசகர் வட்டம் – ஐப்பசி – 2016

தழல் வாசகர் வட்ட கருத்தாடல் 08.10.2016 சனிக்கிழமை காலை 10.00 மனிக்கு மன்னார் பொது நூலகத்தில் இடம்பெற்றது. மன்னார் மாவட்ட பெண் எழுத்தாளர்கள் உட்பட, ஆழமான வாசிப்பனுபவம் கொண்ட எழுத்தாளர்களும், இலக்கிய மொழிப்பெயர்ப்பாளர்களும் கலந்துகொண்டனர். மன்னார் பொதுநூலகத்தின் பிரதான நூலகரான திரு.நிஷாந்தும் இந்நிகழ்வில் கலந்துகொண்டு வாசிப்பனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொண்டார். எழுத்தாளர் வி.கெளரிபாலன் சிறப்பு விருந்தினராகக் கலந்து சிறப்பித்தார். மிகச் சொற்பமான நபர்கள் பங்குபற்றியிருந்ததால் பல காத்திரமான கருத்துகளை ஆறுதலாகப் பேசுவதற்கு எல்லோருக்கும் நேரம் கிடைத்தது.

தமிழினியின் “ஒருகூர் வாளின் நிழலில்” மற்றும் வெற்றிச்செல்வியின் “ஆறிப்போன காயங்களின் வலி” தொடர்பான தனது பார்வையை இலக்கியமொழிபெயர்ப்பாளர் அனோனிமா தேவாவும் கெளரிபாலனின் காற்றில் மிதக்கும் தழும்பின் நிழல் பற்றி எழுத்தாளர் எஸ்.ஏ.உதையனும் உரையாற்றினர். அதன் பின்னராக பொதுக்கலந்துரையாடலில் பங்குபற்றிய அனைவரும் கலந்துகொண்டனர்.செல்வி.சர்மிளா தனது கவிதை “பேய்களின் தாண்டவம்” எனும் கவிதையை வாசித்தார். கவிதையின் இணைப்பு


#ஒருகூர்வாளின்நிழலில் மற்றும் #ஆறிப்போனகாயங்களின்வலி  இருநூல்களிலும்  போருக்கு பிற்பட்ட காலப்பகுதியிலான, போராளிகளின் மனநிலைகள் வெவ்வேறான கோணங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. இதில் தமிழினி ஓரடி முன்சென்று சில கேள்விகளை முன்வைக்கிறார். தனது கருத்துகளைப் பேசுவதற்கான துணிவும், சிந்திப்பதற்கான தகைமையும் தமிழினிக்கு சிறுவயதில் இருந்தே புகட்டப்பட்டிருப்பது அவரது பால்யகால நினைவுகளின் ஊடாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆறிப்போன காயங்களின் வலியானது சம்பவங்களின் தொகுப்பாக மட்டுமே உள்ளது. எனினும் அது ஜனரஞ்சக வாசகர்களிற்கு அனுக்கமான மொழிநடை.. மனதைத் தொடுமாறு சில பகுதிகள் அமைகின்றன என்று குறிப்பிட்ட பகுதிகள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டன.  மேலும் பல கருத்துகளும் முன்வைக்கப்பட்டன.

கெளரிபாலனின் கதைகள் பெரும்பாலும் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட விளிம்புநிலை மனிதர்களைப் பற்றி பேசுகிறது. பல்வேறு களங்களில் பணியாற்றிய அனுபவமும் மனிதர்களை புரிந்துகொள்ளும் பண்பும் கதைகளெங்கும் சிதறிக்கிடக்கின்றன. தயிர் முட்டிகளைப் பறித்துச் செல்லும் மனநிலை பாதிக்கப்பட்ட பெண் பற்றிய கதை அவர்களின் உலகை அப்படியே சித்தரித்துச் செல்கிறது. றெக்கி, தப்பு போன்ற கதைகள் ஏற்கனவே சிற்றிதழகளில் வாசித்திருக்கிறேன்… தப்பு தொடர்பாக ஒரு பதிவினையும் கடந்த காலங்களில் இட்டிருந்தேன்…. அதையே இங்கு மீள்பதிவு செய்கிறேன்… தலித் கதையாடல்கள் இப்போது பழமையாகிவிட்டாலும் மணக்க மணக்க எழுதிய எழுத்துகளை புரட்சி என்று சொல்லியவர்கள் கே.டானியலின் காலத்திலிருந்து உண்டு. தப்பு எனக்கு பிடித்திருந்தது…. பிள்ளையாரின் மேல் மலத்தைக் கொண்ட வேண்டிய தேவை கதையின் முடிவிற்கும், எழுதுபவர்களின் கொள்கைக்கும் தேவையாயிருக்கிறது…

மன்னார்…. இது நமது பூமி #மன்னார்_அமுதன்

மன்னார்…. இது நமது பூமி
======================= #மன்னார்_அமுதன்

இது நமது மண்
பாட்டன்களின் பூமி
நம் பிள்ளைகளின் சொத்து

இங்கேயே பிறந்தோம்
எங்கெங்கோ வாழ்ந்தாலும்
இங்கேயே இறப்போம்…

மண்ணின் எழுச்சியிலும்
மக்களின் வளர்ச்சியிலும் நாமிருப்போம்
நாம் மட்டுமே இருப்போம்…
நம்மை ஒதுக்கிவிட்டொரு மண்ணை
இங்கு… எவனும் படைக்க முடியாது…

காலைச்சுற்றும் பிள்ளைகளையும்
கண்ணீர் சிந்தும் மனைவியையும்
விட்டுவிட்டுப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறோம்
அறியாமையின் விடுதலைக்காக….

யோசித்துப் பார் தோழா…!

இது சிவபூமியா…
கிறித்தவ மறைமாவட்டமா…
மதங்களை எப்போது கண்டடைந்தோம்…
மனிதத்தைத் தொலைத்த நாட்களில் தானே….

மூர்வீதி முஸ்தபாவிற்கு
ஈத் முபாறக் சொன்னபோது
ஈரக் கண்களோடு அணைத்துக்கொண்டான்
அவனது அணைப்பில்
அன்பு இருந்தது

எப்போதும் எமக்குள் இப்படியில்லையே..
எவனெவனோ எம்மை
ஆழ வந்தபின்தான் இப்படியாகிவிட்டது

நாளொரு குழுமம்
பொழுதொரு பதிவென
திரி தூண்டப்பட்டிருக்கிறது மதம்…
திகுதிகுவென எரிகிறது மனிதம்…

எம் மண்ணை….. எம் மக்களுக்கே…
எவனோ ஒருவன் அளந்து கொடுக்கிறான்…
அதற்கு வரி வேறு…
வட்டி வேறு…

பிரித்தாளும் சூழ்சியிலே
மதத்திற்கு முதலிடம்
இனத்திற்கு இரண்டாமிடம்
பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு மூன்றாமிடம்…
மனிதத்திற்கு இடமேயில்லை…

இது எனது பூமியல்ல…
இது உனது பூமியுமல்ல…
இது நமது பூமி…
நமது உரிமை…
சர்க்காரின் அடிமையிடம் கேட்டுப்பெற
இது சலுகையுமில்லை …. உரிமை…

மக்களே…!
நீங்களே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்…
இது உங்கள் மண்…
உங்களுக்கு மட்டுமேயானது…
வரி இல்லை… வட்டி இல்லை…

சர்க்காரின் அடிமையாகிய அவனைப் போல்
டாஷைப் பிறப்பிடமாகவும்
டாஷை வசிப்பிடமாகவும் கொண்டு
வாழ்நாளெல்லாம் டாஷாக வாழ்ந்து
டாஷில் இறந்துவிடும்
அந்த டாஷ் நாமில்லையே…

டாஷை எதைக்கொண்டாவது நிரப்புங்கள்…
இதுவும் உங்களது உரிமைதான் …

#மன்னார்_அமுதன்