போர் இலக்கியம்’ என்ற தனியான பகுப்பை உருவாக்கிய பெருமை ஈழத்தமிழ்ப் படைப்பாளிகளையே சாரும்

நவீன தமிழ் இலக்கியத்தில் ‘போர் இலக்கியம்’ என்ற தனியான பகுப்பை உருவாக்கிய பெருமை ஈழத்தமிழ்ப் படைப்பாளிகளையே சாரும்

– தமிழ் நேசன் அடிகளார்

உலக இலக்கியங்களில் ‘போர் இலக்கியம்’ என்பது தனியான ஓர் இலக்கிய வகையாகும். நவீன தமிழ் இலக்கியத்தில் போர் இலக்கியம்’ என்ற தனியான பகுப்பை உருவாக்கிய பெருமை ஈழத்தமிழ்ப் படைப்பாளிகளையே சாரும். உலகப் போர் இலக்கிய வரிசையில் ஈழத்துப் போர் இலக்கியங்களுக்கும் நிச்சயம் ஓர் இடம் உண்டு.

யாழ் மறைமாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அருட்திரு. அன்ரன் ஸ்ரீபன் அடிகளாரின் ‘உயிர்ப்பதிவு’ என்ற நூல் வெளியீட்டு விழாவில் கலந்துகொண்டு ‘போர் இலக்கியங்கள்’ தொடர்பான சிறப்புரையை ஆற்றும்போதே தமிழ் நேசன் அடிகளார் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார்.

போரின் இறுதி நாட்களில் மக்களோடு இருந்து பெற்ற போர்க்கால துன்ப அனுபவங்களை ‘உயிர்ப்பதிவு’ என்ற பெயரில் அன்ரன் ஸ்ரீபன் அடிகளார் நூலாக வெளிக்கொணர்ந்துள்ளார். இந்நூல் வெளியீட்டு விழா கடந்த 16.06.2014 அன்று மாலை 4.00 மணிக்கு யாழ் பிரதான வீதியில் அமைந்துள்ள யாழ் திருமறைக்கலாமன்றத்தின் கலைத்தூது மண்டபத்தில் இடம் பெற்றது.

இந்நிகழ்வில் சிறப்புரையாற்றிய மன்னார் மறைமாவட்டச் சமூகத்தொடர்பு அருட்பணி மையமான ‘கலையருவி’ இயக்குனரும், மன்னா பத்திரீகை ஆசிரீயரும், மன்னார் தமிழ்ச் சங்கத் தலைவருமான அருட்திரு. தமிழ் நேசன் அடிகளார் தொடர்ந்து கூறியதாவது:

உலக வரலாற்றில் எங்கெல்லாம் போர்கள் நடைபெற்றனவோ அங்கெல்லாம் உன்னதமான போர் இலக்கியங்கள் தோன்றியுள்ளன. உலக யுத்தங்களின் விளைவுகள் மட்டுமன்றி அதன்பின்னர் உலகெங்கிலும் நடைபெற்ற பல புரட்சிகளின்போதெல்லாம் சிறந்த போர் இலக்கியங்கள் மலர்ந்துள்ளன. பிரான்ஸ், ஜேர்மனி, இரஷ்ய இலக்கியங்களில் போர் இலக்கியங்களே பிரசித்திபெற்றவையாக விளங்குகின்றன. இந்தப் போர் இலக்கியங்கள் எவற்றைப் பற்றிப் பேசுகின்றன? உரிமையும் உரிமை மறுப்பும், ஆயுதமும் ஆயுத எதிர்ப்பும், சமாதானமும் சமாதான மீறலும் பற்றி இந்தப் போர் இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. அதுமட்டுமன்றி, காட்டிக்கொடுத்தல், பொருளாதாரத் தடை, பழிவாங்கல், பண்பாட்டு அழிப்பு போன்ற விடயங்கள் பற்றியெல்லாம் இந்தப் போர் இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. ஒரு நாட்டுக்குள் இன, மத, ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தமது உரீமைகளுக்காகக் கிளர்ந்தெழுந்து போராடிய உள்நாட்டுப் போர்களிலிருந்தும் பல உன்னதமான இலக்கியங்கள் தோன்றின. ஐரீஷ், பலஸ்தீன இலக்கியங்கள் இதற்கு நல்ல சான்றாக விளங்குகின்றன.

தமிழில் போர் இலக்கிய மரபின் ஆரம்பமாகச் சங்ககாலத்தில் எழுந்த புறத்திணை நூல்களைக் கொள்ளலாம். புறநானூற்றிலிருந்து பதிற்றுப்பத்து வரையிலான புறத்திணை நூல்கள் போரை மட்டுமன்றி அதற்கான மன்னராட்சி அரசியலையும் முன்னிறுத்தின. காவியங்களின் பெரும் பகுதியான காண்டம்கூட ‘யுத்த காண்டம்’ என்னும் பெயரைக்கொண்டு விளங்கியது. சிற்றிலக்கியங்கள் என இன்று அறியப்படுகின்ற ‘பிரபந்த மரபிலும் இந்த நிலையைக் காணமுடிகிறது. குறிப்பாகப் ‘பரணி’ முதலிய சிற்றிலக்கியங்களின் ஆரம்பம் என்பது போர், வெற்றி அரசியல் போன்றவற்றைச் சார்ந்ததாக இருந்தது.

நவீன தமிழிலக்கியத்திலே போர்க்கால இலக்கியங்களின் ஆரம்பம் பாரதியின் வருகையோடு ஆரம்பிக்கின்றது. இந்திய சுதந்திரப்போராட்டத்தின் தாக்கம் தமிழ் இலக்கியத்திலும் பிரதிபலிக்கின்றது. நவீன தமிழ் இலக்கியத்தில் ‘போர் இலக்கியம்’ என்றவொரு தனியான பகுப்பை உருவாக்கிய பெருமை ஈழத்தமிழ்ப் படைப்பாளிகளையே சாரும். இவ்விலக்கியம் உலகெங்கிலும் தோன்றிய போர் இலக்கியங்களுக்கு இணையானதாக மதிக்கப்படுகின்றது. ஈழத்தமிழ் போர் இலக்கியம் பற்றி ஆங்கில மொழியில் நடைபெற்றுள்ள ஆய்வுகள் இதனை மெய்ப்பிக்கின்றன.

1985ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த “மரணத்துள் வாழ்வோம்’ என்ற கவிதைத் தொகுப்பு போரைப் பதிவுசெய்த முதலாவது இலக்கியத் தொகுப்பாகும். இதனைத் தொடர்ந்து போரையும் போரின் வலிகளையும் பிரதிபலிக்கும் பல கவிதைத் தொகுதிகளும் சிறுகதைத்தொகுதிகளும் நாவல்களும் நாடகங்களும் வெளிவந்துள்ளன.

‘உயிர்ப்பதிவு’ என்ற இந்த நூலையும் ஓர் போர் இலக்கியமாகவே நோக்கவேண்டும். போரின் இறுதிநாட்களின் கண்கண்ட சாட்சியான இந்நூலாசிரியரின் அனுபவப்பதிவுகள் உலகத்தின் மனச்சாட்சியை நிச்சயம் தட்டியெழுப்பும். உண்மைக்குச் சாட்சிபகர வந்த இயேசுவின் பணியாளன் என்ற வகையில் அருட்திரு. ஸ்ரீபன் அடிகளாரும் இந்நூலின் பதிவுகள் ஊடாக உண்மைக்கு சாட்சியம் பகர்ந்துள்ளார்.

இந்நிகழ்விற்கு யாழ் குருக்கள் மன்றத் தலைவர் அருட்திரு. இ. ஸ்ரலின் அடிகளார் தலைமை தாங்கினார். யாழ் மறைமாவட்டக் குருமுதல்வர் அருட்திரு. யஸ்ரீன் ஞானப்பிரகாசம் அடிகளார் பிரதம விருந்தினராக கலந்துகொண்டார். யாழ் மறைமாவட்ட மனித உரீமைகள் ஆணைக்குழுவின் தலைவர் அருட்திரு. மங்களராஜா அடிகளார் ஆசியுரை வழங்கினார். இந்நூலுக்கான நயப்புரையை அருட்திரு. இரவிச்சந்திரன் அடிகளார் வழங்கினார்.

போர் இறுதி நாட்களின் அனுபவங்கள் நூலாக வெளியீடு

யாழ் மறைமாவட்டத்தைச் சேர்ந்த அருட்திரு. அன்ரன் ஸ்டீபன் அடிகளாரின் நூலின் இறுதி நாட்களில் மக்களோடு இருந்து பெற்ற போர்க்கால துன்ப அனுபவங்களை உயிர்ப்பதிவு என்ற பெயரில் நூலாக வெளிக்கொணர்ந்துள்ளார். இந்நூல் வெளியீட்டு விழா கடந்த 16.06.2014 அன்று மாலை 4.00 மணிக்கு யாழ் பிரதான வீதியில் அமைந்துள்ள யாழ் திருமறைக்கலாமன்றத்தின் கலைத்தூது மண்டபத்தில் இடம் பெற்றது.

இந்நிகழ்விற்கு யாழ் குருக்கள் மன்ற தலைவர் அருட்திரு. இ. ஸ்ரலின் அடிகளார் தலைமை தாங்கினார். யாழ் மறைமாவட்ட குருமுதல்வர் அருட்திரு. யஸ்ரின் ஞானப்பிரகாசம் அடிகளார் பிரதம விருந்தினராக கலந்து கொண்டார். இந்நிகழ்வில் போர் இலக்கியங்கள் தொடர்பான சிறப்புரையை மன்னார் மறைமாவட்ட சமூகத்தொடர்பு அருட்பணி மைய இயக்குனரும், மன்னார் தமிழ்ச் சங்கத் தலைவரும், மன்னாப்பத்திரிகையின் ஆசிரியருமான அருட்பணி. தமிழ் நேசன் அடிகளார் வழங்கினார்.

யாழ் மறைமாவட்ட மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் தலைவர் அருட்திரு. மங்களராஜா அடிகளார் ஆசியுரை வழங்கினார். இந்நூலுக்கான நயப்புரையை அருட்திரு. இ. ரவிச்சந்திரன் அடிகளார் வழங்கினார்.

இந்நிகழ்வில் சிறப்புரையாற்றிய அருட்பணி. தமிழ் நேசன் அடிகளார் “ஈழத்து போர் இலக்கியங்களின் வரிசையில் உயிர்ப்பதிவுகள்” என்ற இந்த நூல் இடம்பெறும் என்றும் போரின் இறுதிநாட்களின் கண்கண்ட சாட்சியான நூலாசிரியரின் அனுபவப்பதிவுகள் உலகத்தின் மனச்சாட்சியை தட்டியெழுப்பும் என்றும் உண்மைக்கு சாட்சிபகர வந்த இயேசுவின் பணியாளன் என்ற வகையில் அருட்திரு. ஸ்ரிபன் அடிகளாரும் இந்நூலின் பதிவுகள் ஊடாக உண்மைக்கு சாட்சியம் பகர்ந்துள்ளார் என்றும் குறிப்பிட்டார்.

திருச்சபைகள் ஒன்றிணைதலின் தேவை

கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் ஒன்றிணைந்து செயலாற்றுவது
காலத்தின் கட்டாயத் தேவை
                                      – அருட்திரு.தமிழ் நேசன் அடிகளார்

கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் பிரிந்துநின்று செயலாற்றுவது “அனைவரும் ஒன்றாய் இருப்பார்களாக” என்று ஒற்றுமைக்காகச் செபித்த கிறிஸ்துவின் மனநிலைக்கு முரணானது; கிறிஸ்துவைப்பற்றிய நற்செய்தியை இந்த உலகத்திற்கு அறிவிப்பதற்கு இந்தப் பிளவுபட்டநிலை தடைக்கல்லாக உள்ளது. எனவே கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் ஒன்றிணைந்து செயலாற்றுவது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயத் தேவை.

கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளில் 2000 ஆண்டுகால வரலாற்றைக் கொண்டதும், ஆரம்பத் திருச்சபையாக விளங்குவதும் கத்தோலிக்க திருச்சபையாகும். 16ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பின்னர் வரலாற்றின் பல்வேறு காலகட்டங்களில் பல்வேறு காரணங்களுக்காக பிரிந்துசென்ற திருச்சபைகளில் முக்கிய சபைகள் ‘பிரதான திருச்சபைகள்’ (Main Line Churches) என அழைக்கப்படுகின்றன. லூத்தரன் திருச்சபை, அங்கிலக்கன் திருச்சபை, மெதடிஸ்த திருச்சபை, பப்ரிஸ்த் திருச்சபை, புரட்டஸ்தாந்து திருச்சபை, தென்னிந்தியத் திருச்சபை, அமெரிக்கன் மிசன் போன்றவையே பிரதான திருச்சபைகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இந்தப் பிரதான சபைகள் தமக்கிடையிலும், ஆரம்பத் திருச்சபையாக விளங்கும் கத்தோலிக்க திருச்சபையோடும் புரிந்துணர்வை, ஒன்றிப்பை, உரையாடலை கட்டியெழுப்பி வருகின்றன. இதைவிட பெந்தகோஸ்து திருச்சபைகள் அல்லது கிறிஸ்தவப் பிரிவுகள் (Christian Sects) என்ற பெயரினாலே அழைக்கப்படும் சிறிய சபைகள் உலகெங்ககும் நாற்பதினாயிரத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளதாகச் சொல்லப்படுகின்றது. இந்த சபைகளோடு இதுவரை ஒன்றிப்புக்கான முயற்சிகள் எடுக்கப்படவில்லை.

1948ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட ‘உலகத் திருச்சபைகள் மன்றம்’ (World Council of Churches – WCC) பிரதான கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளுக்கிடையில் ஒன்றிப்பை, புரிந்துணர்வை ஏற்படுத்தும் நோக்கோடு ஆரம்பிக்கப்பட்டதாகும். கத்தோலிக்க திருச்சபையால் 1962இல் கூட்டப்பட்ட இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கம் கிறிஸ்தவ ஒன்றிப்பு முயற்சி பற்றியும் காத்திரமான கருத்துக்களை முன்வைத்தது. அத்திருச்சங்கத்தைக் கூட்டிய அன்றைய திருத்தந்தை 23ஆம் அருளப்பர் ‘கிறிஸ்தவ ஒன்றிப்பின் திருத்தந்தை’ என்று அழைக்கப்படுகின்றார். கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கும் ஏனைய கிறிஸ்தவ திருச்சபைகளுக்கிடையிலும் ஒன்றிப்பை ஏற்படுத்த இவர் அதீத முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். “எம்மைப் பிரிப்பவற்றைவிட எம்மை ஒன்றாகக் கட்டுவது வலுவானது” என அவர் கூறினார். கிறிஸ்தவ ஒன்றிப்பு முயற்சிகளில் கத்தோலிக்க திருச்சபை மிகுந்த ஆர்வத்தோடும், ஈடுபாட்டோடும் செயலாற்றுகின்றது. ‘தற்காப்புக் கிறிஸ்தவம்’ என்ற நிலையிலிருந்து ‘உரையாடல் திருச்சபை’ என்ற நிலைக்கு அது தன்னை மாற்றிக்கொண்டது. “தாய்த்திருச்சபைக்கு திரும்புதலே கிறிஸ்தவ ஒன்றிப்பு” என்று இருந்த கத்தோலிக்க திருச்சபையின் மனப்போக்கு மாற்றமடைந்து “முழுமையான, வெளிப்படையான திருச்சபையை நோக்கிய மனமாற்றப் பாதையில் அனைவரும் ஒன்றுபட வேண்டும்” என இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கம் அழைப்பு விடுத்தது.

கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் தமக்கிடையே முரண்பாடுகளை வளர்த்துக்கொள்ளாமல், ஒருவரை ஒருவர் குற்றம்சாட்டிக்கொண்டிருக்காமல் ஒற்றுமையாகச் செயலாற்ற வேண்டும். கிறிஸ்துவைப் பற்றிய நற்செய்தியை இந்த உலகத்திற்கு அறிவிப்பதற்கு இந்தப் பிளவுபட்ட நிலை தடைக்கல்லாக உள்ளது. எனவே கிறிஸ்தவ திருச்சபைகள் ஒன்றிணைந்து செயலாற்றுவது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயத் தேவை.

இலங்கை மெதடிஸ்த திருச்சபையின் வடக்குக் கிழக்கு திருமாவட்ட அவையின் 50வது பொதுக்கூட்டத்தை முன்னிட்டு கடந்த வெள்ளிக்கிழமை (13.06.2014) மாலை 5.00 மணிக்கு முருங்கன் மெதடிஸ்த ஆலயத்தில் இடம்பெற்ற பண்பாட்டுக் கலைநிகழ்வுகளில் கலந்துகொண்டு கத்தோலிக்க திருச்சபையின் சார்பில் சிறப்புரையாற்றும்போதே தமிழ் நேசன் அடிகளார் இவ்வாறு கூறினார்.