நீதிமன்ற அவமதிப்பு (Contempt of Court)

அ.அர்ஜின்
LL.B(Hons)
Attorney-at-Law (apprentice)
arjunwil@yahoo.com

ஓர் ஜனநாயக நாட்டின் மூன்று முக்கிய துறைகளில் நீதியை நிர்வகித்தல் (Administration of Justice) என்பது நீதித்துறையின் கடமையாகும். அத்துடன் அத்துறை ஏனைய இரு அதிகாரம் மிக்க துறைகளான நிறைவேற்றுத்துறை மற்றும் சட்டவாக்கத்துறை என்பவற்றை மேற்பார்வை செய்து ஒழுங்கமைக்கும் அதிகாரத்தையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது.இத்தகைய அரும் பணிகளை ஆற்றவேண்டிய நீதித்துறையின் பணிகளில் எவராவது எவ்வகையிலாவது தடங்கல்களை ஏற்படுத்தின் அது குறித்து தண்டிக்கப்பட வேண்டியது அவசியமாகும். இவ்வவசியம் தனி மனித நலனுக்காக அன்றி ஓர் நாகரீகமடைந்த முழு சமூகத்தின் தொடர்ச்சியான இருப்பின் பொருட்டு நியாயப்படுத்தப்படக் கூடியதாக அமைந்திருக்கும்.

நீதிமன்ற அவமதிப்பு என்பது நீதிமன்றத்தின் அதிகாரத்தை உதாசீனப்படுத்தல் அல்லது நீதியை அமுலாக்கலின் போது அவமரியாதை செய்தல் என்பவற்றுடன் வழக்கின் நடைமுறைகளின் போது வழக்காளிக்கோ, சாட்சிகளிற்கோ அல்லது வழக்கின் மீது எந்த வகையிலாவது தொடர்புடைய தரப்பினர்க்கோ குறிப்பிட்ட வழக்கின் பொருட்டு தடைகளை ஏற்படுத்துவதைக் குறிக்கும்.

OXFORD Dictionary of Law இன் ஆறாவது பதிப்பு பின்வருமாறு நீதிமன்ற அவமதிப்பை விளக்குகின்றது.
Disobedience to a court order or process such as breach of an injunction, in the defendant being imprisoned. Conduct that obstructs or tends to obstruct the proper administration of justice.

நீதிமன்ற அவமதிப்பு எனும் தத்துவார்த்தம்  ஆங்கில நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளால் ஆரம்பத்தில் உருவாகிய ஒன்றாகும். நியதிச்சட்டங்கள் இதற்காக பிரத்யேகமாக உருவாகாத அந்த காலப்பகுதியில் இங்கிலாந்து நீதிமன்றங்கள் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகளில் தடைகளை ஏற்படுத்துவோரை திருத்தி நல்வழிப்படுத்துவதற்காக இக்கோட்பாட்டை செயற்படுத்தின.

பதினேழாம் நுாற்றாண்டு காலப்பகுதியில் வளர்ச்சியடைந்த ஒப்புரவு நீதிமன்றங்கள் (Court of chancery) நீதிமன்ற அவமதிப்பை குடியியல் மற்றும் குற்றவியல் அவமதிப்புக்கள் என வகுப்பாக்கம் செய்து சிறைத்தண்டனை விதித்து வந்தன. (The Champion and the St.James evening post -1742). பின்னர் ஐக்கிய இராட்சியம் Contempt of Court Act 1981 ஊடாக நியதிச்சட்ட குற்றமாக நீதிமன்ற அவமதிப்பை அமைத்தது. மேலதிகமாக பிரித்தானியாவின் புகழ் பூத்த நீதிபதி டிப்லொக் பிரபு AG V Times Newspapers (1974) எனும் வழக்கில் எவ்வெவ் வழிகளில் நீதிமன்ற அவமதிப்பு நிகழும் என்ற பட்டியலை தனது தீர்ப்பில் வழங்கினார்.

இலங்கையின் நீதித்துறை வரலாற்றை பொறுத்த மட்டில் இன்றைய நீதியியல் முறைமைகள் பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது 1801 ஆம் ஆண்டு மட்டத்தின் மூலம் ஸ்தாபிக்கப்பட்ட உயர்நீதிமன்ற கட்டமைப்பை கொண்டு செயல்படுகின்றமை ஏற்றுக்கொள்ள கூடியதாக உள்ளது. இதன் பின்னர் உருவாக்கப்பட்ட 1833 ஆம் ஆண்டின் பட்டயத்திலும் நீதிமன்ற அவமதிப்பு சார்பாக நீதிமன்றங்கட்கு அதிகாரங்கள் அளிக்கப்படாத போதிலும் பிரித்தானிய நீதிமன்றத்தின் அதிகார நடவடிக்கைகளை பின்பற்றி இலங்கை நீதிமன்றங்களும் நீதிமன்ற அவமதிப்பை தண்டிக்கப்படக்கூடிய குற்றங்களாக வகையிட தொடங்கின. அவையாவன

01.நீதிபதியை நிந்தனை செய்தல்
02.நீதிமன்ற நடவடிக்கைகட்கு இடையூறு செய்தல்
03.நீதிமன்ற கட்டளைகட்கு மதிப்பளிக்காமை
04.நீதிமன்ற கட்டளைகளை நிறைவேற்றும் அலுவலர்கட்கு இடையூறு செய்தல்.

Shaw நீதிபதி இலங்கை வழக்கான அரசன் எதிர் சமரசீர (King V Samarawira) 1917 19 NLR 433 இல் இங்கிலாந்து நீதிமன்றங்கள் கொண்டிருக்கின்ற நீதிமன்ற அவமதிப்புக்களை விசாரிக்கின்ற அதிகாரம் ஆனது இலங்கை நீதிமன்றுக்கு உண்டு என தீர்ப்பளித்தார். குறிப்பாக மேல்நிலை நீதிமன்றங்கள் Facie Curiae மற்றும் exfacie Curiae ஆகிய நிலைகளில் அதிகாரத்தை கொண்டிருக்கும் எனவும் கீழ்நிலை நீதிமன்றங்கள் Facie Curiae நிலைகட்கு மட்டும் தமது அதிகாரத்தை இவ்விடத்தில் கொண்டிருக்கும் எனவும் விளக்குகின்றது.
நீதிமன்ற அவமதிப்பின் வகைகள்

மிக அண்மிய வழக்கான Somindra V Surasena (2000) எனும் வழக்கில் நீதிமன்ற அவமதிப்பின் வகைகள் தெளிவாக காட்டப்பட்டுள்ளன. இவை குடியியல் (Civil) மற்றும் குற்றவியல் (Criminal) எனும் வகுதிகளுக்குள் அடக்கப்பட்டு விடும்.

குடியியல் அவமதிப்பு என்பது நீதிமன்ற கட்டளைகளை உதாசீனம் செய்தல் மற்றும் நீதிமன்றிற்கு அளித்த உத்தரவாதங்களை மீறல் என்பன தொடர்பிலானதாகும். குற்றவியல் அவமதிப்பு என்பது நேரடியாக நீதிமன்ற நடவடிக்கைகட்கு ஊறு விளைவித்தல், பிரசுரங்களை வெளியிடல் என்பனவற்றை உள்ளடக்குவதாகும்.

நீதிமன்ற அவமதிப்பின் வகைகள்

types

இவற்றோடு இன்று “கருத்து வெளியிடும் சுகந்திரம்” (freedom of Expression)  என்பது வளர்ந்து வரும் ஓர் எண்ணக்கருவாகும். இது எமது இலங்கை அரசியல் அமைப்பிலும் ஓர் அடிப்படை உரிமையாக உள்ளடக்கப்பட்டிருப்பதுடன் சர்வதேச ரீதியிலும் பல மனித உரிமை உபகரணங்களில் ஓர் பாகமாக உள்ளது. இருப்பினும் மனித உரிமைகளிற்கான ஐரோப்பிய நீதிமன்றம் The Sunday Times V United Kingdom எனும் வழக்கில் பின்வருமாறு நீதிமன்ற அவமதிப்பை விளக்கியது. ”சர்வதேச மனித உரிமைகளை நிலை நிறுத்தும் பொருட்டு கருத்து வெளியிடும் சுகந்திரம் மற்றும் கொளரவமான நீதித்துறை என்பன பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும். அப்பரிசீலிப்பானது எந்த எல்லையுடன் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதன் அளவுகோலால் கணிக்கப்படும்.

இலங்கையின் சட்ட ஏற்பாடுகள்

அரசியல் அமைப்பு (Constitution of Sri Lanka)
தற்கால இலங்கையின் மீயுயர் சட்டமான 1978ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பின் உறுப்புரை 105(3) ஆனது, இலங்கை உயர்நீதிமன்றம் மற்றும் மேன்முறையீட்டு நீதிமன்றம் ஆகியவற்றிற்கு தாம் தகுந்ததென காணும் தண்டனையை நீதிமன்ற அவமதிப்பு தொடர்பில் வழங்க தத்துவார்த்தம் வழங்கியிருப்பதோடு இது King V Kannipakeda என்ற வழக்கு தீர்ப்பின் வாயிலாகவும் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும் 2006 இல் தீர்க்கப்பட்ட வழக்கான Mettkanada V Kashan Fernando எனும் வழக்கும் மேற்குறிப்பிட்ட இரு நீதிமன்றுகட்கும் தம்மை அவமதித்தற்காகவும் மற்றும் ஏனைய நீதிமன்ற அவமதிப்புகட்கும் தண்டனை வழங்க தத்துவார்தம் உடையவை என்பது தெளிவாகின்றது.

Judicature Act No 2 of 1978
இச்சட்டத்தின் பிரிவு 18 ஆனது  மேல் நீதிமன்றத்திற்கு சுருக்க முறையிலான விசாரணை மூலம் நீதிமன்ற அவமதிப்பிற்கு தண்டனை வழங்க தத்துவார்த்தம் அளிப்பதுடன் அதன் பிரிவுகளான 55(1) இன் படி சட்டத்தின் படி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட அவமதிப்பிற்கோ இல்லது தமக்கு நேரடியாக இடம் அவமானப்படுத்தலுக்கோ உட்படின் மாவட்ட நீதிமன்றம், குடும்ப நீதிமன்றம், நீதவான் நீதிமன்றம் மற்றும் ஆரம்பநீதிமன்றம் என்பன அவமதிப்பிற்கான தண்டனையை வழங்க முடியும்.

நீதிமன்ற கட்டளைச் சட்டம் (Courts Ordinance No 1 of 1889)
பிரிவு 51 இனுாடாக உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவருக்கு நீதிமன்ற அவமதிப்பிற்கு தண்டனையை வழங்கும் அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. (A.G V M.demel Laxapathy)
தண்டனைச் சட்டக்கோவை (Penal Code Ordinance No 2 of 1883)
இதன் பிரிவு 4 ஆனது இச்சட்டம் எந்த ஒரு உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியும் நீதிமன்ற அவமதிப்பிற்கான தண்டனையை வழங்குவதை தடை செய்யவில்லை என கூறுகின்றது.
இவற்றோடு குடியியல் நடைமுறைக்கோவை (Civil Procedure Code) இன் பிரிவு 800 ஆனது நீதிமன்ற அவமதிப்பு எந்த நடைமுறைகளின் கீழ் விசாரிக்கப்பட்டு தண்டனையளிக்கப்பட வேண்டும் என கூறுகின்றது.

நிரூபிக்கும் தராதரம் என்பது (Burden of proof) எந்த ஒரு வழக்கீடு செயற்பாட்டிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றதாகும். அவ்வகையில் நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்குகள் குற்றவியல் தளவெல்லைகளை சார்ந்திருப்பதால் அது நியாயமான சந்தேகத்திற்கு அப்பால் நிரூபிக்கப்பட வேண்டிய தராதரத்தை கொண்டு காணப்படுகின்றது. (Beyond Reasonable doubt) இக்கோட்பாட்டை டெனிங் பிரபு Re Bramblewale Ltd எனும் வழக்கில் பின்வருமாறு கூறுகிறார்.

“A contempt of court is an offence of a criminal character. A man may be sent to prison for it. It must be satisfactorily proved. To use the time honored phrase, it must he proved beyond reasonable doubt”

இருப்பினும் Cross V Daberera மற்றும் Kumarihamy V Wimaladasa ஆகிய இருவழக்குகளிலும் நீதிமன்ற கட்டளைகட்கு கீழ்ப்படியாமை நீதிமன்ற அவமதிப்பாக காட்டப்பட்டுள்ளதோடு சுய விருப்பிலான நிராகரிப்பு (willfull Disobedience) தேவை என சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றது. வெறுமனே மன்றின் கட்டளைப்படி செயற்படாமை (mere inaction) ஆனது நீதிமன்ற அவமதிப்பாக கருதப்படமுடியாது என Dayawathi and Peris V Dr.S.D.M.fernando எனும் வழக்குத்தீர்ப்பும் எடுத்துக்கூறுகின்றது.

இறுதியாக இலங்கையின் சட்டப்பரப்பினுள் நீதிமன்ற அவமதிப்பு எனும் விடயத்திற்கு நியதிச்சட்ட மூலம் ஒன்று இல்லாதவிடத்து இக்கோட்பாடு பல்வேறு துணைநிலை சட்டங்களின் துணையுடன் நீதிமன்றங்களால் சமநிலைப்படுத்தப்பட்டு  வரும் கருதுகோளாகும். இக்கருதுகோள் நீதிமன்றின் வழக்கு தீர்ப்புக்களில் பெரும்பான்மையாக தங்கியுள்ளதோடு, ஆங்கில நீதிமன்றுகளின் தீர்ப்புகளையும் தன்னளவில் ஏற்று வளர்ந்து வருவதாகும்.

புலமைச் சொத்துச் சட்டம் (Intellectual Property Law)

(புலமைச்சொத்து சட்டம் இன்று சட்டத்தளத்தில் பிரபல்யம் பெற்று வருகின்ற காரணத்தாலும் குறிப்பாக தழலில் எழுத்தாளர்கள் பலர் பங்கு பற்றுகின்றமையாலும் இவ்வாக்கத்தை இங்கு பதிவிடுகின்றேன்)

Intellectual property background concept“உலகின் ஏனைய அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளோடு ஒப்பிடும் போது இலங்கையானது மிகக்குறைவளவான ஆக்கபூர்வ / விஞ்ஞான வெளியீடுகளைக் கொண்ட அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடாகும். ஆக்கங்களுக்கு புலமைச்சொத்து போன்ற சட்ட அங்கீகாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு வழங்குதலானது அபிவிருத்தி குன்றிய, அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளுக்கு மற்றும் பொதுவில் மனித குலத்திற்கே உதவுவதில்லை. இத்தகைய நிலையில் பல்வேறு புலமைச்சொத்து உரிமைகளை முழுமையான சட்ட பரப்பெல்லையை நிறுவி நடைமுறைப்படுத்துவதன் மூலம் பாதுகாத்தலும் விருத்தி செய்தலும் போதுமான நியாயப்படுத்தல்களை கொண்டிருக்கவில்லை” என்ற கூற்றை புலமைச்சொத்து சட்டத்தின் தார்ப்பரியத்தை அடிப்படையாக வைத்து ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாக அமைகிறது.

புலமைச்சொத்து சட்டமானது உள அல்லது ஆக்கபூர்வ ஊழியத்தின் (Mental Labour) உருவாக்கம், பயன்பாடு மற்றும் முகாமைத்துவத்தை நெறிப்படுத்தி ஆளும் சட்டம் எனலாம். இதில் ஆக்கவுரிமை (Patent) கைத்தொழில் வடிவமைப்புகள் (Industrial Design), வர்த்தக குறியீடுகள் (Trade mark), பதிப்புரிமை (copy right), வெளிப்படுத்தப்படாத தகவல்கள் (Undisclosed information) என்பன பொதுவில் உள்ளடங்குகின்றன. இச்சட்டத்திற்கான அடிப்படை தேவைப்பாடுகளாக பொதுவில்

Intellectual Property (1)

 புதியது புனைதல் (novelty), கண்டுபிடிப்பு படிமுறை (inventive step) அசலான தன்மை (originality) தனித்துவத்தன்மை போன்றன காணப்படுகின்றன எனலாம்.

புலமைச்சொத்து சட்டத்தின் நியாயப்படுத்தல்களின் ஆராய்வு

ஒரு தரப்பினர் தற்போதிருக்கும் சட்டங்கள் புலமைச்சொத்துக்களை பாதுகாக்க போதுமானவை அல்ல என ஆர்ப்பரித்துக்கொண்டிருக்க உதாரணமாக பதிப்புரிமை மற்றும் காப்புரிமை என்பன வெளிப்படையாக பல்லூடக ஆக்கங்கள் மற்றும் மென்பொருட்களுக்கும் விரிவுபடுத்தப்படவேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலுத்து வருதலை குறிப்பிடலாம். மறுபுறத்தில் வலுவான புலமைச்சொத்து பாதுகாப்பிற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிப்போரான அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளின் பிரதிநிதிகள், நுகர்வோர், புலமைச்சொத்துக்களை பயன்படுத்துவோர், மரபுரீதியான தாராள பொருளியல் கொள்கையாளர்கள், பின்நவீனத்துவ கொள்கையாளர்கள், சூழலியளாளர்கள் அல்லது மதம் சார் குழுக்கள் என நீண்ட பட்டியலில் உள்ளடங்குவோர் தொகையும் குறிப்பிடத்தக்கது.

புலமைச்சொத்துக்கான நியாயப்படுத்தல்கள் இருவிதமாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது. ஒழுக்கவியல், நன்னெறி சார் விடயங்கள் முதலாவதாகும். அடுத்தது புலமைச்சொத்துரிமை விரும்பத்தகு செயற்பாடுகளை ஊக்குவிப்பதாய் அமையும் என்றும் குறிப்பாக ஆக்கவுரிமை புதிய ஆய்வுகளுக்கும் புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கும் வித்திடுவதும் வர்ததக குறியீடுகள் உயர் தர உற்பத்தி பொருட்களை உற்பத்தி செய்;ய வர்த்தகர்களை ஊக்குவிப்பதும் எடுத்துக்காட்டத்தக்கது. இதற்கான நியாயப்படுத்தல்களை நுணுக்கமாக நோக்கின்

பதிப்புரிமைக்கான நியாயப்படுத்தல்கள்

பதிப்புரிமை என்பது “ஒரு நபர் தனது புலமைத்துவ திறமைகளையும் மற்றும் எண்ணங்களின் வெளிப்பாட்டினையும் ஆக்குதிறனையும் பாதுகாப்பதற்கும் அதிலிருந்து நிதி மூலமான நன்மையை பிறர் அடைவதனை தடுக்கவும் உள்ள மீறப்பட முடியாத சொத்து தொடர்பான உரிமை” எனலாம். இது வெளியிடப்பட்ட எழுத்தாக்கங்களை அதிகாரமின்றி வெளியிடுவதை தடுக்கும் முறையாகும்.

முதலாவதாக இயற்கைச்சட்டத்தின் படி தனிநபர் ஒருவரின் உள ஊழியம் அவரது ஆதனமாகவே கருதப்படவேண்டும். இதன் படி குறித்த ஆக்கம் அந்த தனிநபரின் தனித்த இயல்பை பிரதிபலிக்கும் என்ற கருதுகோளால் இயற்கைச்சட்டம் அதை பாதுகாக்க வேண்டுகிறது. அதேநேரம் இயற்கைச்சட்டத்தின் இன்னொரு கருத்தாக அமைவது (ஜோன் லொக்கின் கருத்தின் படி) நபர்கள் அவர்களது ஊழியத்தினாலான உற்பத்தி மீது இயற்கை உரிமைகளை கொண்டிருப்பர் எனும் ரீதியில் உள ஊழியத்தின் வெளிப்பாடுகளுக்கும் இது பிரயோகமுடையதாகும் என கூறப்படுகிறது.

ஆக்குனருக்கு ஆக்கபூர்வ வேலையில் ஈடுபட்டு பொதுமக்களுக்கென வெளியிட்டமைக்காக வழங்கப்படும் வெகுமதியே இத்தகைய பாதுகாப்பு என வாதிடப்படுவதுமுண்டு. இவ்வெகுமதியின் சட்ட வெளிப்படுத்துகையே பதிப்புரிமைச்சட்டமாகும் என்பதே அடுத்த நியாயப்படுத்தலாகும். மேலும் இத்தகைய பாதுகாப்பு இருப்பினே சமூகத்தின் ஏனையோரையும் ஊக்குவிக்கும்; காரணியாகும் என்பது இன்னுமொரு நியாயப்படுத்தலாகும். இதனால் பல வெளியீடுகளும் ஆக்கங்களும் சமூகத்திற்கு கிடைக்கும் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆக்கவுரிமைக்கான நியாயப்படுத்தல்கள்

கைத்தொழில் பிரயோகமுடையதான புதிய கண்டுபிடிப்பொன்றை அல்லது எண்ணக்கருவை ஆக்கிய நபருக்கு வரையறுக்கப்பட்ட காலத்திற்கு பிரத்தியேக உரிமை வழங்குதலை ஆக்கவுரிமை எனலாம். பொதுமக்கள் பதிலீடாக நன்மைகளை பெறுவதினால் ஆக்கவுரிமை வழங்கப்படுதலிலான விளைவுகளை சகித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நியாயம் கற்பிக்கப்படுகிறது.

முதலாவது சாதகமான காரணியாக ஆக்கவுரிமை தனிநபர்களின் அல்லது நிறுவனங்களின் தகவல்களை இரகசியமாய் மறைந்து போகாம நடைமுறையில் பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்றவிதத்தில் வெளிப்படுத்துவதை ஊக்குவிக்கிறது என்பதை கொள்ளலாம். அடுத்ததாக புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கும் புனைதல்களுக்கும் ஆக்கவுரிமை வழங்குதல் ஊக்குவிப்புக் காரணியாக அமையும். Lord Oliver Asahi வழக்கில் “Underlying purpose of the patent system is the encouragement of improvements and innovation. In return for making known his improvement to the public the inventor receives the benefit of a period of monopoly during which he becomes entitled to prevent other from performing his invention except by his license” என்ற கூற்று ஆக்கவுரிமையின் நோக்கத்தை தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.

வியாபார குறியீடுகளுக்குரிய நியாயப்படுத்தல்கள்

வியாபார குறியீடு என்பது ஒரு தொழில் முயற்சியில் பண்டங்களை வேறு தொழில் முயற்சியிலிருந்து பிரித்தறிய உதவும் ஏதேனும் சைகை எனலாம். ஒரு குறியீட்டிற்கு புதிய அர்த்தத்தை கொடுத்தல் இங்கு நிகழ்கிறது. இதன் சாதகமான விடயங்களாக நுகர்வோர் ஒரே மாதிரியான பண்டங்களை ஒன்றிலிருந்து ஒன்றை வேறுபடுத்தி பார்க்க உதவுதல், தரத்தை மேம்படுத்த உதவுதல், உலகளாவிய வர்த்தகத்தில் பொதுவான சீர்தன்மையையும் நியாயமான வர்த்தக போட்டியினையும் உருவாக்குதல், பொருட்களின் விளம்பரம், விற்பனைக்கு இலகுவான உத்தியை வழங்குதல் போன்றவற்றை குறிப்பிடலாம். பிரதான நன்னெறி சார் காரணமாக அமைவது விதைக்காத ஒருவர் குறித்த அறுவடையை பெறக்கூடாது என்பதாகும். அதாவது முறையற்ற செல்வச் சேர்க்கை மற்றும் சட்ட முரணான போட்டி என்பவற்றிற்கு எதிரான பாதுகாப்பை அளிக்கிறது.

இத்தகைய நியாயப்படுத்தல் அனைத்தும் சேர்ந்ததாகவே ஏனைய புதிதாக உள்வாங்கப்படும் புலமைச்சொத்து சட்ட பிரிவுகளுக்கும் அடிப்படையாக அமைகின்றன. இவ்வனைத்து நியாயப்படுத்தல்களுக்கும் பொதுவான விமர்சனமாக அமைபவற்றை நோக்கின் புலமைச்சொத்து சட்டத்தின் பல்வேறு பிரிவுகளுக்குள் பல முக்கியமான வித்தியாசங்கள் இருப்பினும் பொதுவில் இவை அனைத்தும் கொண்டுள்ள அம்சம் எண்ணங்கள், கண்டுபிடிப்புகள், குறியீடுகள் மற்றும் தகவல்கள் போன்ற தொட்டுணர முடியாதவை மீதான சொத்து பாதுகாப்பை அளிப்பதாகும்.

காணி போன்ற தொட்டுணரக்கூடிய வளங்களுக்கு தனியார் ஆதன உரிமைகள் வழங்குதலுக்கான நியாயப்படுத்தலாக காணப்படுவது குறித்த வளங்கள் அருகிச் செல்லக்கூடியது அல்லது எல்லைப்படுத்தப்பட்டவை என்பதுவும் அவற்றை பகிர்தல் கடினம் என்பதாலாகும். இதனோடு ஒப்பிடுகையில் எண்ணங்கள் மற்றும் தகவல்கள் அருகிச் செல்லாது என்பதுடன் மூல உரித்தாளரின் பயன்படுத்தலுக்கான உரிமையை பாதிக்காத வண்ணமே ஏனையோர் இவற்றை பயன்படுத்தக்கூடியதாக இருக்கிறது. ஆயினும் புலமைச்சொத்து சட்டமானது செயற்கையான பற்றாக்குறையை அல்லது அருகிய தன்மையை உருவாக்குகிறது என்று விமர்சிக்கப்படுகிறது.

ஆக எத்தகைய விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படினும் தனிநபர் அக்கறை மற்றும் பொது மக்கள் அக்கறை என்பவற்றுக்கிடையிலான சமப்படுத்தலுக்கும் மேலும் முன்னதாகவே கூறப்பட்ட நியாயப்படுத்தல்கள் காரணமாகவும் புலமைச்சொத்து சட்டம் அவசியம் என்பது புலனாகிறது. புலமைச்சொத்து சட்டத்தின அவசியம் மறுக்கப்பட முடியாத ஒன்றாகி விட்ட நிலையில் இனி அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளுக்கும் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளுக்கும் புலமைச்சொத்து சட்டத்தின் தேவையின் விகிதாசாரத்தை அவதானித்தல் ஆய்வில் தேவைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

போக்குவரத்தினதும் தொடர்பாடலினதும் பாரியளவிலான தொழினுட்ப அபிவிருத்தி வர்த்தகத்தினதும் வியாபாரத்தினதும் உலகமயமாக்கலை விளைவித்துள்ளது. இது புலமைச் சொத்துக்களிலும் பாரிய செல்வாக்கை செலுத்தியுள்ளது என்பதோடு புலமைச்சொத்துக்கள் சர்வதேச மயப்படுத்தப்பட்டு வருவதை அவதானிக்கலாம். புலமைச்சொத்து பொருளாதார நிலைமைகளோடு நெருங்கிய தொடர்புடையவை எனும் வகையில் சர்வதேச தராதரம் ஒன்று கொண்டுவரப்படுகையில் அனைத்து நாடுகளினதும் அனைத்து விடயங்களும் கவனத்திற் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பது தெளிவு.

TRIPS உடன்படிக்கை உருவாகிய வரலாற்றை நோக்கும் போது உயர் தொழினுட்பமும் அதிக ஆக்க படைப்புகளின் வெளியீடும் காணப்பட்ட அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளே இத்தகைய உரிமைகளை பாதுகாப்பதில் முனைப்பாய் இருந்துள்ளன என்பதை அவதானிக்கலாம். “Developing countries participate in global intellectual property systems as ‘second comers’ in a world that has been shaped by ‘first comers,’ என்ற கூற்று இங்கு எடுத்துக்காட்டத்தக்கது. ஐக்கிய அமெரிக்கா, மேற்கு ஐரோப்பா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகள் இவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கன.

அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளைப் பொறுத்தவரை புலமைச்சொத்துக்கான இறுக்கமானதும் பாரியளவிலானதுமான பாதுகாப்பு சிறந்ததாக அமையாது என்பது கீழ்வரும் காரணங்களால் நியாயப்படுத்தப்படுகிறது.

இந்நாடுகளைப் பொறுத்தவரை பொருளாதார இடர்பாடுகள் காரணமாக தொழினுட்ப ஆக்கங்கள் மற்றும் புத்தாக்கங்கள் மிகக்குறைவாகவே காணப்படுகின்றன. இங்கு சுகாதாரம், விவசாயம், கல்வி மற்றும் தகவல் தொடர்பாடல் வளர்ச்சிக்கு, புலமைச்சார் விடயங்கள் ஒரு தனிநபரின் உரிமையாக மட்டுப்படுத்தப்படும் போது தடைக்கல்லாய் அமைவதோடு இத்தகைய முறைமை அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளுக்கு தேவையான உற்பத்தி பொருட்கள் மற்றும் தொழினுட்பங்களுக்கான அணுகுதலுக்கான கிரயத்தையும் அதிகரிக்கிறது. இந்நிலையில் அபவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகள் உயர் தொழினுட்பங்களை பெறுவதற்கு அபிவிருத்தியடைந்த நாடுகளின் பல்தேசிய கம்பனிகளில் பாரியளவிற்கு தங்கியுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

புலமைச்சொத்துசட்ட முறைமை விருத்தியடைந்த பொருளாதாரத்திற்கே மிகவும் பொருத்தமானதாக உள்ளது என்பது பரவலான குற்றச்சாட்டாகும். இது அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளுக்கு மேலதிக இலாபங்களை பெற்றுத்தரும்; அதேநேரம் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளில் உள்ள நிறுவனங்கள் தொழினுட்ப அனுமதிகள் மற்றும் உற்பத்தி உரிமைகளுக்காக உயரிய கொடுப்பனவுகளை செய்ய வேண்டி ஏற்படுகிறது. இது வளர்முக நாடுகளில் பிரதான பிரச்சினையாக உள்ள வறுமையை ஓழித்தலை மேலும் தாமதப்படுத்துகிறது.

பொதுவில் புலமைச்சொத்து சட்டப்பிரிவுகளில் அதிகம் அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளுக்கு பாதிப்பாய் அமைவது ஆக்கவுரிமையாகும். ஒருவருக்கு ஒரு கண்டுபிடிப்பிற்கான ஆக்கவுரிமை வழங்கப்படுமிடத்து இத்தகைய ஆக்கம் மீது அவருக்கு குறிப்பிடத்தக்க காலத்திற்கு அது தொடர்பிலான அனைத்து செயற்பாட்டிற்கும் பிரத்தியேக உரிமை வழங்கப்படுகிறது. குறிப்பாக இதனை முதன்மையாக பயன்டுத்தும் துறையாக மருந்துகள் தயாரிக்கும் தொழில் ((Pharmaceutical) காணப்படுகிறது. எயிட்ஸ் மற்றும் மலேரியா போன்ற நோய்களுக்கான மருந்துகள் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளைப் பொறுத்தவரை பாரிய தேவையாக காணப்படினும் இத்தகைய ஆக்கவுரிமை முறை இவற்றிற்கும் செய்யப்படுமிடத்து அதை இத்தகைய நாடுகள் அணுகிப் பயன்பெறுதல் நடைமுறைச் சாத்தியமற்றதாகவே காணப்படும்.

உலக தொழினுட்ப முறை என்றுமில்லாதவாறு எல்லா துறைகளிலும் செல்வாக்கு செலுத்தியவாறு வளர்ச்சியடைந்து வருகிறது. இதற்கு ஈடுகொடுக்கும் வகையில் முன்னேற அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் மற்றும் அபிவிருத்தி குன்றிய நாடுகளுக்கு இயலாததாக உள்ளது என்பதோடு இதற்கு வளப்பாற்றாக்குறை பிரதான காரணமாக உள்ளது. இன்று R&D எனப்படும் Research and Development என்பதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படும் நிலமை அனைத்து துறைகளிலும் அதிகரித்து வருகிறது. இத்தகைய செயற்பாடுகள் மூலம் அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளுக்கு நிகராக தொழினுட்ப விளைவுகளை பெற அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளுக்கு குறிப்பாக குறை அபிவிருத்தி நாடுகளுக்கு சமூக பொருளாதார, அரசியல் காரணிகள் காரணமாய் உள. இதனால் இரு தரப்பு நாடுகளுக்கிடையேயும் தொழினுட்ப இடைவெளி அதிகரித்தே காணப்படுகிறது என்பதோடு இறுக்கமான புலமைச்சொத்து சட்ட பாதுகாப்புக்கள் மேலும் இவ் இடைவெளியை விஸ்தரிக்கவல்லது.

அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகள் தம் சுய வணிக அக்கறைகளுக்கு அதிகம் முக்கியம் கொடுத்தல் வழமையான விடயமாகும். குறிப்பாக TRIPS தாவர விலங்குகள் மீது ஆக்கவுரிமை செய்வதையும் அனுமதிக்கும் நிலையில் இவ்வேற்பாடு வறிய நாடுகளின் விவசாய நடவடிக்கைகளை பாதிக்கலாம். மற்றும் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளில் பல பாரம்பரிய அறிவு பொதுவில் வழக்கத்தில் இருத்தலும் அவை குறுகிய இறுக்கமான புலமைச்சொத்து சட்டம் மூலம் செல்வந்த நாடுகளால் துஷ்பிரயோகம் பண்ணப்படலாம் என்பதும் அவதானிக்கத்தக்கது. ஆக்கவுரிமை சட்டத்தின் படி ஏலவே பொதுவில் உள்ள ஒரு விடயம் (Prior Art) தொடர்பில் காப்புரிமை கோர முடியாது. ஆனால் ஐக்கிய அமெரிக்கா போன்ற சில நாடுகள் இத்தகைய அறிவு தம் நாட்டின் எல்லைக்கு அப்பால் காணப்படும் போது அதை அங்கீகரிப்பதில்லை என்பது பல பாரம்பரிய அறிவு சரளமாய் உள்ள அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளுக்கு பாதகமானதாகும். உதாரணமாக 1994 ல் ஐரோப்பிய ஆக்கவுரிமை அலுவலகத்தால் ஐக்கிய அமெரிக்காவைச்சேர்ந்த W.R.Grace & CO மற்றும் U.S. Department of Agriculture இனால் முன்வைக்கப்படட கோரிக்கைக்கு இலங்கை இந்தியாவில் பரவலாக உள்ள வேப்பெண்ணெயால் தாவரங்கள் மீதான பங்கை கட்டுப்படுத்தும் முறையொன்றிற்கு (hydrophobic extracted neem oil)) ஆக்கவுரிமை வழங்கப்பட்டதும் அதற்கு எதிராக வழக்கிட்டு பல சர்ச்சையின் பின் அவ்வாக்கவுரிமை மறுக்கப்பட்டதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

மேலும் ஏலவே ஆரோக்கியமான வர்த்தக போட்டி குறைவாக உள்ள இந்நாடுகளில் இறுக்கமான புலமைச்சொத்து சட்டம் மேலும் பாதகங்களை கொண்டு வரலாம் என விவாதிக்கப்படுகிறது. இந்தளவில் பாதகமான அம்சங்கள் இருப்பினும் முழுதும் மனித குலத்திற்கே எதிரானது என குறிப்பிட முடியாதளவிற்கு புலமைச்சொத்து சட்டம் போதுமான சாதகமான அம்சங்களையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது என்பது ஆரம்பத்திலேயே விளக்கப்பட்ட விடயமாகும். ஆக புலமைச்சொத்து சட்டம் அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளுக்கு ஏற்றவாறு பயன்படுத்தப்படலாமா என்பதையே அடுத்ததாக பார்க்க வேண்டும்.

WTO மற்றும் WIPOஎன்பனவே புலமைச்சொத்து சட்டத்தை நெறிப்படுத்தும் நிறுவனங்களாக அமைந்துள்ளன. இது தொடர்பில் ஆக்கப்பட்ட TRIPS உடன்படிக்கை அதன் தரப்பினர் அனைவரையும் இவ்வுடன்படிக்கையின் அடிப்படையிலமைந்த நியதிச்சட்டத்தை உருவாக்கி அமுல்படுத்தும் கடப்பாட்டை அரசுகளுக்கு விதிக்கின்றன. இவ்வுடன்படிக்கை அபிவிருத்தி அடைந்த நாடுகளினதும், அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் மற்றும் அபிவிருத்தி குன்றிய நாடுகளின் பொருளாதார சமனிலையின்மையை கருத்திற்கொண்டு அதன் அமுல்படுத்தலில் சில நெகிழ்வுத்தன்மைகளை கொண்டுள்ளன. இதன் படி அபிவிருத்தி குன்;றிய நாடுகள் இவ்வுடன்படிக்கையின் ஏற்பாடுகளை அமுல்படுத்துவதற்கான காலவரையறை ஏனையவற்றை விட அதிகமாக வழங்கப்பட்டுள்ளது.

ஆரம்பத்தில் அபிவிருத்தி குன்றிய மற்றும் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகள் புலமைச்சொத்து சட்டத்தை ஏகாதிபத்திய தனியுரிமையின் கருவியாக நோக்கினும் தற்போது தம் நிலைபேண் அபிவிருத்தியின் வழிமுறையாக நோக்கும் விதத்தில் அவ் அபிப்பிராயத்தில் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதை அவதானிக்க முடிகிறது.

  • · Compulsury licensing என்றொரு பொறிமுறை இருத்தல் வளர்முக நாடுகளுக்கு புலமைச்சொத்து அமுல்படுத்தலின் பாதங்களை குறைக்கவல்ல ஒரு விடயமாகும். அதாவது இதன்படி நியாயமான காரணத்தின் அடிப்படையில் ஒருவரது ஆக்கவுரிமையை மட்டுப்படுத்த அரசுக்கு முடியும் என்பதோடு நாட்டிற்கு நலன் பயக்கும் விதத்தில் குறித்த பொருளை குறைந்த விலைக்கு விற்பனை செய்ய ஏதுவாய் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளவும் முடியும். 
  • மேலும் விதந்துரைக்கப்படும் ஒருவிடயமாவது வித்தியாசப்படுத்தப்பட்ட விலைகளை பாவித்தலாகும் (Differential Pricing) உதாரணமாக இதன் மூலம் ஒரே மருந்துகளுக்கு வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளில் ஒரு விலையும் வளர்முக நாடுகளில் ஒரு விலையும் பேணப்படலாம்.
  • ஆக்கவுரிமை விண்ணப்பங்களில் கண்டுபிடிப்பிற்கு மூலமாயமைந்த பருப்பொருளின் புவியியல் நிலையத்தையும் வெளிப்படுத்துமாறு வேண்டின் அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகள் உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ள ஆக்கவுரிமையானது தம் உரிமைகளை மீறுவதாயிருப்பின் உடன் நடவடிக்கைகள் எடுக்கக்கூடியதாக இருக்கும். 
  • உரிய முறையில் தத்தம் நாட்டிற்கு ஏற்;றவாறு இச்சட்டத்தை அமுல்படுத்துவதன் மூலம் பாரம்பரிய அறிவு, பாரம்பரிய கலாசார வெளிப்படுத்துகைகள் மற்றும் கிடைக்க இருக்கும் மரபணு வளங்கள் உரிய முறையில் பாதுகாக்கப்படலாம்.

இலங்கை பற்றிய ஒரு நோக்கு

இலங்கையின் 2003 ம் ஆண்டு 36ம் இலக்க புலமைச்சொத்து சட்டம் வுசுஐPளு உடன்படிக்கைக்கு இலங்கை ஒரு தரப்பினர் எனும் வகையில் அதன் ஏற்பாடுகளை உள்வாங்கி உருவாக்கப்பட்டதாகும். சர்வதேச தராதரங்களை நம் நாட்டிற்கு ஏற்றவிதத்தில் உள்வாங்க வேண்டிய கடப்பாட்டை இச்சட்டம் பெருமளவிற்கு நிறைவேற்றியுள்ளது எனலாம். சில ஏற்பாடுகளை உதாரணத்திற்கு அவதானிப்பின் குறிப்பான ஏற்பாடாக ஆக்கவுரிமைக்கு மட்டுப்பாடுகளை விதிக்கும் பிரிவு 86 ஐ குறிப்பிடலாம். இதன் உபபிரிவு 2(இ) ஆனது பணிப்பாளர் நாயகம் தேசிய பாதுகாப்பு, ஊட்டச்சத்து, சுகாதாரம் அல்லது தேசிய பொருளாதாரத்தின் வேறு முக்கியமான நோக்கங்களுக்காக விதந்துரைக்கப்பட்ட நடபடிமுறைகளை தேவைப்படுத்தாது குறித்த கண்டுபிடிப்பின் பாவனைக்கு கட்டாய அனுமதியை பொது அக்கறையின் அடிப்படையில் ஒருவருக்கு வழங்கலாம் என்கிறது. இங்கு நோக்கங்கள் மிகவும் பரந்தளவில் பொருள்கோடப்படக் கூடியதாக இருத்தல் இலங்கை போன்றதொரு அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாட்டிற்கு சாதகமாய் அமையக்கூடியதொரு விடயமாகும். அதே போல் TRIPS சமவாயத்தில் ஆக்கவுரிமைக்கு உரித்துடைய சிலவும் நமது நியதிச்சட்டத்தில் ஆக்கவுரிமை பெறப்படமுடியாது என வெளிப்படையாக மறுக்கப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

TRIPS உடன்படிக்கையில் “Plants and animals other than micro-organisms, and essentially biological processes for the production of plants and animals other than non-biological and microbiological processes.” என்றும் நமது நியதிச்சட்டம் ““plants ,animals and other micro organism other than transgenic micro organism and essentially biological process for the production of plants and animals other than the non-biological and microbiological processes”

என்றும் குறிப்பிடுவது ஆக்கவுரிமை கோரக்கூடிய பரப்பெல்லையை குறைப்பதாக நமது நியதிச்சட்டம் அமைவதை தெளிவுறுத்துகிறது. அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடு எனும் வகையில் நாம் இறுக்கமான புலமைச்சொத்து சட்டத்தை கொண்டிருப்பது நமக்கு பாதகமாயமையலாம்.

முடிவுக் குறிப்புக்கள்

புலமைச்சொத்து சட்டம் பொருளியல் சமத்துவம் இல்லாத நிலையில் சர்வதேச தராதரத்தை கொண்டிருப்பது அபிவிருத்தி அடைந்து வரும் நாடுகளுக்கு பாதகமானதே எனினும் முழுதும் மனித குலத்திற்கு எதிரான ஒரு சட்ட பொறிமுறை என கருத முடியாது என்பதே ஏற்கப்படக்கூடிய பொதுவான கருத்தாகும். தூரநோக்கில் பார்ப்பின் நீண்ட கால செயன்முறையில் வளர்முக நாடுகளின் அபிவிருத்திக்கும் கூட ஏதுவான காரணியாக இதை பயன்படுத்தலாம் என்பது தெளிவாகிறது. ஆயினும் வளர்ச்சியடைந்த நாடுகள் வேண்டுவது போன்ற மேலும் இறுக்கமான சட்டப்பரப்பு உண்மையில் விரும்பத்தகுந்ததல்ல என்பதுவும் குறிப்பிடத்தக்கது. எவ்வாறெனினும் வளரச்சியடைந்த நாடுகளும் பல்தேசிய கூட்டுத்தாபனங்களும் வளர்முக நாடுகளில் புலமைச்சொத்து தொடர்பிலான புதிய தராதரங்களை அமுல்படுத்துவதற்கு போதுமான தொழினுட்ப, நிதி உதவிகளை வழங்கவேண்டும் என்பதோடு இவை ஆரோக்கியமான வர்த்தக போட்டியை மையப்படுத்தியதாயும் அவர்களின் நிலைபேண் அபிவிருத்தியை கருத்திறிகொண்டதாகவும் அமையவேண்டும் என்பது அவசியமாகும்.

கணணிக் குற்றங்கள் ஓர் சட்டப் பார்வை

இன்றைய தகவல் தொடர்பாடல் தொழினுட்பத்தின் மூலம் மனித குலம் அளவிட முடியாத நன்மைகளை அடைந்து வருகின்றமை கண் கூடாக காணும் நாம் அதே சமயத்தில் அதன் அதீரியான பாதக விளைவுகளையும் கேள்விப் படுகின்றோம். சில சமயங்களில் நாம் அதில் பாதிக்கப் படுகின்றோம்.
 ஆனால் பல சமயங்களில் எது பாதிப்பென்று தெரியாமலேயே அதற்கு ஆட்படுகின்றோம். இன்றைய உலகின் இணைய சேவையின் தாராள விஸ்தரிப்பும் பாவனையாளர் இலகு முகத்தளங்களும் இந்நிலைமைகளை நடைமுறை சாத்தியம் ஆக்கியுள்ளன. இந்நிலைமைகட்கு எமது நாடும் விதிவிலக்கானது இல்லை.

cdascsecfdef

இன்று இலங்கையின் வளர்ந்து வரும் தொடர் இணைய தக்கவைப்பு தகைமையும் மற்றும் சமூக வலைத்தளங்களின் அதிகரித்த பாவனையும் கணணிக்குற்றங்களின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரிப்பதில் முக்கிய வகிபாகத்தை கொண்டுள்ளன. சட்டம் மனிதர்களின் சில பிறழ் நடத்தைகளை சட்டத்திற்கு முரண் என்கின்றது. எனவே சட்டத்திற்கு புறம்பானவற்றை தடுக்கவும் நெறிப்படுத்தவும் ஓர் சிறப்பாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சட்டத்தின் அடிப்படைத் தேவை உணரப்படுகின்றது. இலங்கையை பொறுத்தளவில் அவ்வொழுங்கமைப்பை 2007 ஆம் ஆண்டின் 24ஆம் இலக்க, கணனிவழிக் குற்றச்சட்டம் வழங்குகின்றது.

இது முகத்தளவிலேயே கணனிக்குற்றங்களை இருவகையாக பிரிக்கின்றது.
01. கணனிக்கு புரியப்படும் குற்றங்கள் ( Offences relating to Computers)
  02. கணனியின் மூலம் புரியப்படும் குற்றங்கள் (Offences committed using by computers)

கணணிக்கு புரியப்படும் குற்றங்கள் எனும் போது அவை கணணியையோ அல்லது குறிப்பிட்ட வகை தரவு வலைப்பின்னலையோ பாதிக்கும் வகையான செயற்பாடுகளாக அமைய வேண்டும்.

கணணியின் மூலம் புரியப்படும் குற்றங்கள் எனும் போது கணணியை உபயோகித்து வேறோர் குற்றத்தை புரிவது, உதாரணமாக கணணியின் மூலம் துருவலை மேற்கொண்டு வங்கி கணக்குகளில் உள்ள பணத்தை கொள்ளையடிப்பதை குறிப்பிடலாம்.

இச்சட்டம் பிரித்தானியாவின் Computer Misuse Act of 1990 ஐ அடியொற்றியே இலங்கையில் உருவாக்கப்பட்டது. இலங்கையில் இதையொற்றி வழக்கு தீர்ப்புக்கள் இல்லை என்ற படியால் மேலைத்தேய வழக்குகள் சிலவற்றை கோடிட விரும்புகின்றேன்.

Gearth V Croos Key, எனும் வழக்கில், பிரபல பாடகர் ஜஸ்டின் பைபரின் காதலியின்Face Book  இன் கடவுச்சொல்லை உடைத்து தகவல்களை திருடிய 19 வயதான இளைஞர் பின்னர் அத்தகவலை ஓர் பிரபல வார இதழிற்கு விற்றார். அவர் மேல் அதிகாரமின்றி கணணியிலுள்ள தகவல்களை கையாண்டமை மற்றும் அதிகாரமின்றி பெறப்பட்ட தகவல்களுடன் ஊடாடியமை எனும் குற்றங்கட்கு தண்டிக்கப்பட்டார்.
ஆனாலும் இலங்கையின் கணணி குற்றச்சட்டம்  முழுவதுமாக ஓர் நிறைவான சட்டஏற்பாடு என்று என்னால் பட்டியலிட்டு விட முடியாது. அதன் நியாயாதிக்கத்தை பற்றி ஆராய்யும் போது பிரிவு இரண்டு ஓர் பரந்து பட்ட அதிகாரத்தை வழங்குகின்றது.
அது கணணி தொடர்பாக குற்றமிழைக்கும் நபர்களோ பாதிக்கப்படும் கணணிகளோ அல்லது குற்றத்திற்கு பயனுறத்தக்க வகையில் பயன்படுத்தப்பட்ட ஏதேனும் சாதனங்களோ அல்லது சேவைகளோ இலங்கையை சார்ந்திருப்பினும் இலங்கைக்கு வெளிப்பரப்பை சார்ந்திருப்பினும் குற்றங்களாக இச்சட்டத்தின் கீழ் நியாயாதிக்கத்திற்கு உட்பட்டு காணப்படுகின்றது. ஆனால் சர்வதேச ரீதியில் இக்குற்றங்களை ஓர் ஒன்றிணைந்த கூட்டு முறைமையின் கீழ் கையாள இலங்கை இது வரை அவ்வாறான ஆக்கபூர்வமான எந்த ஒரு முயற்சியையும் எடுக்கவில்லை.

இச்சட்டம் ஆனது சாதாரண தண்டனைச்சட்டக்கோவையில் பட்டியலிடப்பட்ட குற்றங்கட்கு அடிப்படை தேவைகளாக வலியுறுத்தப்படும் குற்றமனம்(Mens rea) மற்றும் குற்றச்செயலை (Actus reus) முகத்தளவிலேயே தேவைப்படுத்துகின்றது. அவற்றை நிரூபிக்காது குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை தண்டிக்க முடியாது. எனவே இதன் மூலம் கணணி குற்றங்கட்கு சிறப்பானதோர் சட்டஏற்பாடு தேவை என உணர்ந்தாலும் எமது பாரம்பரிய சந்தேகத்தின் பலனை குற்றவாளிக்கு சார்பாக்க வேண்டும் எனும் கோட்பாட்டை மீறவில்லை.

இச்சட்டத்தின் பிரிவு  3 ஆனது குற்றமனத்துடன் ஒருவன் தனக்காகவோ வேறொருவருக்காகவோ கணணி ஒன்றையோ அல்லது கணணியில் சேமிக்கப்பட்டுள்ள தகவல் ஒன்றையோ அதிகாரமளிக்ப்படாத வகையில் கையாண்டால் ஓர் இலட்ச ரூபாய் தண்டப்பணமும் ஐந்து வருடங்கள் வரை நீடிக்கப்பட கூடிய சிறைத்தண்டனையையும் பெற உள்ளாக்கப்படுவான். இப்பிரிவின் விரவணப்பகுதியில் கணணி ஒன்றை தொடுவது கூட குற்றம் என கூறப்படினும் குற்றமனம் என்பது சந்தேகத்திற்கு அப்பால் (Beyond Reasonable Doubt) நிரூபிக்கப்படும் வரை யாரையும் குற்றவாளியாக இனங்காண முடியாது. இது பெரும்பாலும் Computer hacking எனும் பதத்தால் தொழினுட்ப ரீதியில் இனம் காணப்படுகின்றது.

அத்தோடு கணணியை அதிகாரமின்றி கையாள்பவன் அக்கையாளுகை வேறோர் குற்றத்தை புரிதலுக்கான தேவைப்பாட்டுடன் தொடர்புடையது என அறிந்து செயற்படின் அவன் ஐந்து வருடம் வரையிலான சிறைத்தண்டனையும் இரண்டு இலட்ச ரூபாய் வரை அபராதமும் செலுத்த நேரிடும். இக்குற்றம் தொழினுட்ப ரீதியில் Computer Cracking என அழைக்கப்படுகின்றது. அத்தோடு கணணியை அல்லது அதிலுள்ள நிரல்களை சேதப்படுத்தல் அல்லது அதன் செயற்பாட்டை மாற்றல் அல்லது பிழையான வெளியீடுகளை தரச்செய்தல் எனும் குற்றங்கட்கு மூன்று இலட்சம் வரையான தண்டப்பணத்தையும் ஐந்து வருட சிறைத்தண்டனையையும் அளிக்கின்றது. இக்குற்றம் கணணி வைரசுகளை பரப்புதல் மற்றும் தரவுகளை அழித்தல் அல்லது மாற்றம் செய்தல் என பரந்து விரிந்த குற்றங்களை உள்ளீர்க்கின்றது. ஓர் சிறப்பான வாதாட்டத்தின் மூலமாக எந்த ஒரு கணணியின் பாற்பட்டு புரியும் குற்றத்தையும் இப்பிரிவின் கீழ் கொணர்ந்து விட முடியும்.

பிரிவு 06 ஆனது முக்கியமாக நாட்டின் பொது பாதுகாப்பு மற்றும் தேசிய பொருளாதாரத்திற்கான உறுதிப்பாடு  என்பவை பற்றி குறிப்பிடுகின்றது. ஏனெனில் கணணி மூலம் மிக குறைவான நேரத்தில் நாட்டின் பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதாரத்திற்கு அச்சுறுத்தல் விடுவிக்க மடியும். இன்று இலங்கை அரசாங்கம் அனைத்து அரச மற்றும் தனியார் சேவைகளில் இலத்திரனியல் முறைமையை ஊக்குவித்து வரும் இக்கால கட்டத்தில் இவ்வச்சுறுத்தல்கள் மிகவும் பாரதுாரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்த வல்லவையாகும். இப்பிரிவின் கீழ் குறிப்பிட்ட அமைச்சின் செயலாளர்கள் நாட்டின் பாதுகாப்பு அல்லது பொருளதாரம் குறித்த நபரின் செயற்பாட்டால் ஆபத்திற்கு உள்ளாகி உள்ளது என நீதிமன்றில் சான்றழிக்க முடியும். ஆயினும் அந்நபருக்கு அக்குற்றத்தை புரிய குற்றமனம் உள்ளதா என தீர்மானிப்பது முழுவதுமாக நீதிமன்றின் கைகளிலேயே உள்ளது. எனவே அமைச்சுகள் தங்கள் தற்றுணிவால் யாரையும் குற்றவாளிகளாக்க முடியாது.

மேலும் இச்சட்டம் அதிகாரமின்றி பெறப்பட்ட தரவுகளை அல்லது தகவல்களை விற்பனை செய்தல், கொள்வனவு செய்தல், பரிமாற்றல் மற்றும் எவ்விதத்திலாவது ஊடாடல் என்பவற்றை தடுக்கின்றது. இப்பிரிவின் கீ்ழ் நாம் அனைவரும் பொதுவாக தண்டிக்கப்படலாம். அதாவது அனுமதியின்றி தகவல்களை இணையத்தில் இருந்து பதிவிறக்கம் செய்தல் அத்தோடு முறையில்லா வகையில் தரவிறக்கப்ட்ட வீடியோக்கள் மற்றும் பாடல்களை பயன்படுத்தல் அல்லது அனுமதியோடு பெறப்பட்டவற்றை அதிகாரமின்றி  மீள்பிரதியாக்கம் செய்தல் போன்றவை இப்பிரிவின் படி மூன்று இலட்சம் வரையான தண்டப்பணத்திற்கும் மூன்று வருடங்கள் வரையிலான சிறைத்தண்டனைக்கும் உரித்தான குற்றங்களாகும்.

அத்தோடு குறிப்பிட்ட கோப்புக்களின் கடவுச்சொற்களை உடைப்பதற்கான

computer-crime-2-7389171Pass Word Crackers மற்றும் வன்பொருட்களை பயன்படுத்தல் மற்றும் உற்பத்தி, இறக்குமதி என்பனவும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. உதாரணமாக சீனாவில் மலிவு விலையில் கிடைக்கக்கூடிய கடனட்டை வாசிப்பான்களை இறக்குமதி செய்வதோ பயன்படத்துவதோ குற்றமாகும். இவ்வாசிப்பான்களில் ஓர் முறை கடனட்டைகளை புகுத்துவதன் மூலம் கடனட்டை பற்றிய அனைத்து தகவல்களையும் அறிந்து பின்னர் அதை மோசடி செய்ய முடியும்.

அத்தோடு இறுதியாக ஒருவருக்கு ஓர் ஒப்பந்தத்தின் மீது வழங்கப்பட்டுள்ள ஓர் கணணி கையாளுகை அதிகாரத்தை அவர் பிறிதொரு நபருக்கு ஒப்பந்தம் கோரினாலன்றி வழங்க இயலாது. உதாரணமாக வங்கி அதிகாரி தனக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ள வாடிக்கையாளரின் கணக்குகளை கையாள்வதற்கான கடவுச்சொல்லை பிறிதொரு நபருக்கு வழங்க முடியாது. இங்கு வங்கி உதாரணமாக காட்டப்படினும் அனைத்து தொழில்கட்கும் இது பொருத்தப்பாடுடையது.

அத்தோடு மேற்குறிப்பிட்ட குற்றங்களை புரிய முயற்சித்தல் (Attempt), புரிவதற்கு உதவி செய்தல் ( Abet) மற்றும் புரிய சதி செய்தல் (Conspiracy) என்பனவும் சிறைத்தண்டனையால் தண்டிக்கப்பட கூடிய குற்றங்களாகும்.
அத்தோடு இச்சட்டம் விசாரணைகளின் போது அது தொடர்பான கணணிச் செயற்பாடுகள் அவசியமின்றி இடைநிறுத்தப்படுவதை தவிர்ப்பதோடு இலத்தரனியல் நிபுணர் ஒருவரையும் பொலிசாரோடு இணைந்து செயலாற்ற அனுமதிக்கின்றது. அத்தோடு விசாரணையில் உயர் நம்பகத்தன்மை மற்றும் இரகசியத்தகைமை பேணப்படவும் உத்தரவாதமளிக்கின்றது. பெரும்பாலான விசாரணை விடயப்பரப்புகள் நீதவானின் அதிகார பரப்புக்குள்ளேயே வருகின்றன.
ஆயினும் இச்சட்டத்தின் நியாயாதிக்கம் மேல் நீதிமன்றிற்கே உள்ளது.
இதில் குழப்பம் என்னவெனில் இச்சட்டத்தின் கீழ் வரக்கூடிய பல்வேறு குற்றங்களாக வகையிடப்பட்டுள்ள செயற்பாடுகள் வேறு பல சட்டங்களின் கீழும் குற்றங்களாக பட்டியல் படுத்தப்பட்டுள்ளன. எனவே எச்சட்டத்தின் கீழ் நிகழ்ந்துள்ள குற்றத்திற்கான மூலங்கள் கூடுதலாக பொருந்துமோ வழக்கு தொடுநர் தரப்பு அச்சட்டத்தின் கீழ் வழக்கை முன்னெடுக்க வேண்டும்.

கீழ்வரும் விடயதானங்கள் இலங்கை சட்டப்பரப்பை பொறுத்த மட்டில் கணணிக்குற்றங்கள் தொடர்பில் மாறுபட்ட அணுகுமுறை முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது.
01.எவ்வாறு சட்டம் அமைந்திருப்பினும் பயிற்றப்பட்ட ஆளனி மற்றும்    நிறுவன கட்டமைப்பு மேம்பாடு இன்றி அமுலாக்கல் என்பது  சாத்தியமற்றது.
02.கணணி குற்றங்களை கண்டறிய இலத்திரனியல்  சோதனைக்கூடமொன்று அமுலாக்கப்பட வேண்டும்.
03.சர்வதேச கூட்டாண்மை மற்றும் ஒத்துழைப்பில் நிறுவன ரீதியிலான  ஒத்துழைப்பு அவசியம்.
04.முக்கியமாக மக்கள் தங்களது பாதுகாப்பு பற்றி தொடரறா நிலையில்    (Online Surveillance) விழிப்புடன் செயற்படுவது அவசியம்.

மேற்கூறப்பட்ட வழிவகைகள் அமுலாக்ப்படினே கணணியின் பாலான குற்றங்களை கட்டுப்படுத்தல் சாத்தியமானதாக காணப்படும்.