நன்றி_நவிலல்

#இறங்கிச்சென்று_உதவியவளுக்கு #நன்றி_நவிலல் #இரவினைத்தின்றகதைகள் #மன்னார்_அமுதன்
===============================================
 
எனக்கும் உனக்கும் இடையில் வந்தது
ஒரே ஒரு பிரச்சினை தான்….
நீ தான் மன்னிக்காமல் இறங்கிச் சென்றாய்….
பேருந்திலிருந்து….
 
உடைந்துகிடந்த என்னை
அதே பேருந்திலிருந்தவள்தான் ஒட்டித்தந்தாள்.
 
எதிர்பார்ப்பில்லாமல்
ஒட்டித்தந்தவளுக்குத் தான்
பரிசளித்திருக்கிறேன் ….. என்னை…
 
பரிசின் மகத்துவம் அறிந்தவள் அவள்
உடைந்த பொருளென
உதாசீனப்படுத்தத் தெரியவில்லை…
 
என் …
உதாசீனங்களை உமியைப் போல ஊதிவிட்டு
அறுவடைக் காலத்திற்காகக் காத்திருந்தவள்…
 
வேண்டுமென போனபோது
ஏற்றுக்கொண்டவள்
வேண்டாமென வெறுத்தபோது
ஒதுங்கிநின்றவள்

என்னைவிட நல்லவன்
அவளுக்குக் கிடைத்திருக்கலாம்…
அவளைவிட நல்லவள்
எனக்குக் கிடைப்பது கஷ்டம் தான்…
அதையும் நூறுமுறை
அவளிடமே சொல்லிவிட்டேன்…
நாளொன்றுக்கு நூறுமுறை  முத்தமிடுவேன்
இரவா பகலா என்கிறாயா…
முறைக்காதே….
இரவுபகலெல்லாம் எங்களுக்குள் இல்லை…
இன்னும் நூறு கிசுகிசு  சொல்வேன்
சீ…. சனியனே… என ஓடிவிடுவாள்
இன்னும் ஆயிரம் கதைகள் உள்ளன…
இரவினைத் தின்ற கதைகள்…
இருந்தாலும் இப்போதைக்கு
ஒன்றுமட்டும் சொல்லி விடைபெறுகிறேன்…
நன்றி உனக்கு…
நான் வாழ்க்கையில் ஏறிச்செல்ல
இறங்கிச்சென்று உதவியதற்கு…. #மன்னார்_அமுதன்_recalls

#வாழ்ந்து காட்டுவதைவிட மிகச்சிறந்த பழிவாங்கல் எதுவுமில்லை. #சும்மாவா சொன்னாங்க

மன்னார்…. இது நமது பூமி #மன்னார்_அமுதன்

மன்னார்…. இது நமது பூமி
======================= #மன்னார்_அமுதன்

இது நமது மண்
பாட்டன்களின் பூமி
நம் பிள்ளைகளின் சொத்து

இங்கேயே பிறந்தோம்
எங்கெங்கோ வாழ்ந்தாலும்
இங்கேயே இறப்போம்…

மண்ணின் எழுச்சியிலும்
மக்களின் வளர்ச்சியிலும் நாமிருப்போம்
நாம் மட்டுமே இருப்போம்…
நம்மை ஒதுக்கிவிட்டொரு மண்ணை
இங்கு… எவனும் படைக்க முடியாது…

காலைச்சுற்றும் பிள்ளைகளையும்
கண்ணீர் சிந்தும் மனைவியையும்
விட்டுவிட்டுப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறோம்
அறியாமையின் விடுதலைக்காக….

யோசித்துப் பார் தோழா…!

இது சிவபூமியா…
கிறித்தவ மறைமாவட்டமா…
மதங்களை எப்போது கண்டடைந்தோம்…
மனிதத்தைத் தொலைத்த நாட்களில் தானே….

மூர்வீதி முஸ்தபாவிற்கு
ஈத் முபாறக் சொன்னபோது
ஈரக் கண்களோடு அணைத்துக்கொண்டான்
அவனது அணைப்பில்
அன்பு இருந்தது

எப்போதும் எமக்குள் இப்படியில்லையே..
எவனெவனோ எம்மை
ஆழ வந்தபின்தான் இப்படியாகிவிட்டது

நாளொரு குழுமம்
பொழுதொரு பதிவென
திரி தூண்டப்பட்டிருக்கிறது மதம்…
திகுதிகுவென எரிகிறது மனிதம்…

எம் மண்ணை….. எம் மக்களுக்கே…
எவனோ ஒருவன் அளந்து கொடுக்கிறான்…
அதற்கு வரி வேறு…
வட்டி வேறு…

பிரித்தாளும் சூழ்சியிலே
மதத்திற்கு முதலிடம்
இனத்திற்கு இரண்டாமிடம்
பாலியல் துஷ்பிரயோகத்திற்கு மூன்றாமிடம்…
மனிதத்திற்கு இடமேயில்லை…

இது எனது பூமியல்ல…
இது உனது பூமியுமல்ல…
இது நமது பூமி…
நமது உரிமை…
சர்க்காரின் அடிமையிடம் கேட்டுப்பெற
இது சலுகையுமில்லை …. உரிமை…

மக்களே…!
நீங்களே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்…
இது உங்கள் மண்…
உங்களுக்கு மட்டுமேயானது…
வரி இல்லை… வட்டி இல்லை…

சர்க்காரின் அடிமையாகிய அவனைப் போல்
டாஷைப் பிறப்பிடமாகவும்
டாஷை வசிப்பிடமாகவும் கொண்டு
வாழ்நாளெல்லாம் டாஷாக வாழ்ந்து
டாஷில் இறந்துவிடும்
அந்த டாஷ் நாமில்லையே…

டாஷை எதைக்கொண்டாவது நிரப்புங்கள்…
இதுவும் உங்களது உரிமைதான் …

#மன்னார்_அமுதன்

நெடுங்கணக்கு

நெடுங்கணக்கு
============= மன்னார் அமுதன்

அவ்வளவு தானா….
வற்றிவிட்டதா….
என எவனாவது கேட்கும் முன்
பருவக்காற்றின் முதல் ஸ்பரிசத்தோடு
தழுவிச் செல்வாய்…

உன் பார்வையின் ரகசியமும்
உதடுகளின் சிரிப்பும்
உள்ளத்தின் அனுங்கலும் கூட
என் காதுகள் அறியும்

என்ன செய்வது …
காலம் நமக்கிடையில்
தன் நெடுங்கணக்கை
நீட்டிப் படுத்துக் கிடக்கிறதே

உனக்கென எழுதும் கவிதைகளில்
எங்காவது ஓரெழுத்து பிழைத்துவிடுகிறது
அப்போதெல்லாம்
அழித்து எழுதுவதற்கு பதில்
கிழித்து எறிந்துவிடுகிறேன்

வழுக்கையில் விழலாம்…
வாழ்க்கையில் விழக்கூடாதென
நீதானே சொல்லித் தந்தாய்…
அந்தப் பயம் தான்…
அழித்து எழுதாமல்
கிழித்து எறியச் செய்கிறது…
#மன்னார் அமுதன்